Koninklijke geschiedenis

Hier in Kamer 3a houden we van leuke historische feitjes, en nu willen er een paar delen waardoor wij denken: Rot op met je monarchie en geef ons de onafhankelijke republiek terug, verdomme. Het hoofdpunt in deze post zal zijn dat die hele ons-geld verslindende bende eigenlijk maar een rare geschiedenis heeft vol met sex, incest, dode mensen en rare praktijken.

Wat nu volgt is eigenlijk een dusdanig complexe stamboom dat ik het zelf bijna niet meer snap. We beginnen rustig met Willem I van Oranje, geleefd van 1533 tot 1585. Prins van Oranje geworden in 1544. Deze stamvader heeft weer 4 verschillende vrouwen gehad waarvan ook kinderen, daar begint het gelazer uiteraard al. Hij had in totaal 3 zonen, Philips Willem, Maurits en Frederik Hendrik. Daarnaast nog 8 dochters maar die hadden vroeger geen recht op de troon.

Toen Willem de pijp uit ging nam zijn oudste zoon, Philips Willem, de titel van Prins van Oranje over echter hij had geen kinderen in zijn huwelijk. Dus toen hij de pijp uit ging in 1618 nam zijn halfbroertje Maurits de titel weer over, deze is nooit getrouwd geweest maar wel kinderen op de wereld gezet bij verschillende vrouwen, jongens en meisjes. Toen Maurits in 1625 dood ging nam zijn halfbroertje Frederik Hendrik de titel over want de kinderen van Maurits waren niet binnen een huwelijk en alles. Nu hebben dus alle drie de zonen, van Willem van Oranje de titel van Prins van Oranje gehad.

Gelukkig kon Frederik Hendrik de super titel wel voort broeden. Hij kreeg 9 kinderen waarvan 2 jongetjes en het ene jongetje ging al na een maand dood. Het andere jongetje, Willem II kon na de dood van zijn vader in 1647 de troon bestijgen. Dat duurde alleen niet bepaald lang want hij kreeg de pokken en stierf op zijn 24ste. Het is gek maar vanaf dit moment begint de geschiedenis een beetje vaag te worden. Hij liet in ieder geval een kind achter, Willem III maar het schijnt dat hij ook nog een andere zoon had.

Wat nou het epische is, de vader van Willem III, Willem II had Willem III gebaard met een royalty van England, waardoor Willem III Prins van Oranje én later de koning van England, Schotland en Ierland was, wat een baas. Maar in 1702 struikelde hij met zijn paard over een molshoop, had die een gebroken sleutelbeen en als complicatie daar van stierf die aan een longontsteking, cru want hij stierf zonder kinderen. Wat? Wacht… Als hij geen kinderen had, wie moest dan de titel in stand houden?! De andere zoon van Willem II is een gerucht, Frederik Hendrik had enkel Willem II als levende zoon en aan Philips Willem en Maurits hadden we ook niks, en hun vader, dat was, tja, Willem van Oranje. In 1702 hield de mannelijke lijn van de Oranjes dus op te bestaan.

Dat werd flink bakkeleien over wie de opvolger zou moeten worden. Erfelijk gezien had Frederik III ook wel bekend als Frederik I Koning van Pruisen als volle neef van Willem III recht op de titel. Frederik III benoemde zichzelf dan ook tot Prins van Oranje op basis van een testament waarin stond dat bij het uitsterven van de mannelijke lijn van Oranjes het allemaal verder zou gaan via de oudste dochter van Willem van Oranje, de moeder van Frederik III. Echter kreeg Frans Lodewijk van Bourbon-Conti formeel gezien het Prinsdom om voor een periode van de voordelen te kunnen genieten, wtf.

Om het allemaal nog verwarrender te maken kwam ook al de achterneef van Willem III, Johan Willem Friso, stadhouder van Friesland, aanspraak maken op de titel. In 1711 was het dan maar eens tijd om dit hele erfenis dilemma samen met de echte erfgenaam Frederik III in Den Haag te bespreken. Onderweg hier naar toe verdronk Johan Willem Friso maar des al niet te min werd hem wel postuum de titel gegeven.

Eindelijk weer een beetje duidelijkheid, de zoon van Johan Willem Friso, Willem IV, nam het stokje in 1711 over tot aan zijn dood in 1751. Waarna Willem V begon met het verprutsen van Nederland. De tijden die nu beschreven zijn, daarin is Nederland overigens helemaal nog geen koninkrijk geweest, hierbij ging het louter om de titel en de bezittingen die daar onder vielen.

In 1813 kreeg Willem Frederik, een zoon van Willem V een brief bij hem thuis in England omdat de Franse troepen Nederland met rust gingen laten. Of hij verdomme even een ordinaire staatsgreep wou uitvoeren zodat er een bufferstaat ten noorden van Frankrijk gemaakt kon worden, want Napoleon, want eng. Willem Frederik wees wat personen aan om een nieuwe grondwet te maken en vervolgens wees hij ook weer wat personen aan om dit voorstel goed te keuren. Op 29 maart 1814 werd dit voorstel dan ook goed gekeurd en een dag later werd hij onder de noemer Willem van “Oranje” ingehuldigd als soeverein vorst, nog geen koning overigens. Hierna wees hij weer een zooitje mensen aan om naar de grondwet te kijken en om deze weer goed te keuren. Maar de meerderheid wenste dit keer deze nieuwe grondwet niet goed te keuren of bleven gewoon thuis waardoor er geen meerderheid was voor deze nieuwe grondwet. Toen trad de beruchte Hollandse Rekenkunde in werking waardoor er als nog een meerderheid was, zo doet onze Willem dat, gewoon wat onthouders er aan toevoegen en de stemmen anders tellen. Toen kon Willem voluit gaan, op 16 maart 1815 benoemde hij zich zelf tot Koning Willem I der Nederlanden en in augustus tot Koning der verenigde Nederlanden zodat hij de door hem gewenste grondwet kon afkondigen. Hierin werd de monarchie uiteraard waterdicht gespijkerd. Al met al is er om een eventuele franse expansie tegen te gaan vorm gegeven aan de monarchie en ja, dat is nondesju al weer 2 eeuwen geleden, waar blijft die franse expansie?

Vanaf deze nieuwe Willem I gaat dit keer niet alleen de titel maar ook de kroon in 1840 verder naar zijn zoon Willem II en vervolgens weer naar zijn zoon Willem III in 1849. Nu begint het weer allemaal een beetje vreemd te worden in de geschiedenis van het koninkrijk. Willem III trouwde met zijn 100% nicht en kreeg drie zonen, zijn eerste zoon, de kroonprins, vertrok naar Parijs voor seks, de drank en om te gokken en stierf in 1879 toen hij 38 was, zijn andere zoon werd maar zeven en stierf in 1850 en de derde ging in 1884 op 32 jarige leeftijd dood. De zonen van Willem III zijn nooit Koning geweest want Willem III werd ouder, zijn zonen hadden trouwens ook geen kinderen. In 1877 stierf de nicht/vrouw van Willem III en wou hij hertrouwen, hij was immers ook de enige die de lijn der “Oranjes” kon voort zetten. In 1879 trouwde de toen 61-jarige Willem III met de 20-jarige Emma, ja, dé Koningin Emma. En uit dit huwelijk kwam slechts één kind, Wilhelmina. Van 1890 tot 1898 mocht Emma Koningin-regentes zijn want Willem III was dood en Wilhelmina te jong.

Zoals we wellicht weten wierp Wilhelmina, na 4 miskramen, Juliana en die wierp weer onze huidige Koningin Beatrix. Er gaan de geruchten dat dit hele lijntje ook al helemaal niet meer klopt, iets met Emma en een oude man, maar dat zijn tot nu toe speculaties. DNA onderzoek willen de “Oranjes” niet en er ontbreken her en der ook wat belangrijke papieren. Iets wat wellicht is, is dat de geschiedenis van ons Koningshuis één grote rotzooi is. Voor het zelfde geld bestaat de koning(in) staatsrechtelijk helemaal niet en zitten we opgescheept met een lading koninklijke besluiten die ook niet meer rechtsgeldig zijn. Wellicht is het gewoon beter als de hele zooi wordt opgeheven en we weer lekker een republiek worden, die fransen komen toch niet. Bea kan dan met pensioen, Lex kan bij een brouwerij gaan werken en hoeven wij ons he-le-maal niks meer af te vragen, probleem opgelost. Of wellicht komt er een dag dat er een adoptie kindje uit Afrika kroonprins en later koning wordt, in theorie kan het zolang we ons maar aan de grondwet houden.


Laat een reactie achter